Кирил Стојанов 
УШТЕ ЕДНО ЛЕТО ПОМИНА, А МАКЕДОНСКАТА МЛАДИНСКА КОШАРКА НЕ САМО ШТО НЕ НАПРАВИ ЧЕКОР НАПРЕД, ТУКУ ПОКАЖА ДЕКА Е ЗАКОВАНА НА САМОТО ДНО!
РЕЗУЛТАТИТЕ СЕ СУРОВИ, ТЕШКИ ДЕБАКЛИ ВО ВТОРЛИГАШКО ДРУШТВО И НЕ ДОЗВОЛУВААТ АЛИБИ:
У16 – 14. МЕСТО ВО Б ДИВИЗИЈА
У18 – 14. МЕСТО ВО Б ДИВИЗИЈА
У20 – 9. МЕСТО ВО Б ДИВИЗИЈА
ОВА НЕ Е ЕЛИТАТА НА ЕВРОПСКАТА КОШАРКА. ОВА Е ВТОРОЛИГАШКА КОНКУРЕНЦИЈА, А НИЕ И ВО НЕА ИЗГЛЕДАМЕ КАКО ДА НЕ ПРИПАЃАМЕ!
ТУКА ВЕЌЕ НЕ МОЖЕ ДА СЕ ЗБОРУВА ЗА „ЛОША ГЕНЕРАЦИЈА“, „ЛОШ ДЕН“, „НЕИСКУСТВО“ ИЛИ „ПРОЦЕС“. КОГА РЕЗУЛТАТИТЕ СЕ ПОВТОРУВААТ ОД СЕЛЕКЦИЈА ВО СЕЛЕКЦИЈА, ТОГАШ ПРОБЛЕМОТ Е СИСТЕМСКИ!
КОЈ ГИ ИЗБИРА ИГРАЧИТЕ?
КОЈ ГИ ИЗБИРА СЕЛЕКТОРИТЕ?
КОЈ ГИ ПОСТАВУВА КООРДИНАТОРИТЕ?
КОЈ ЈА КРЕИРА СТРАТЕГИЈАТА ЗА МЛАДИНСКАТА КОШАРКА?
И НА КРАЈОТ – КОЈ ЌЕ ПРЕЗЕМЕ ОДГОВОРНОСТ ЗА ОВОЈ ДЕБАКЛ?
ЗАТОА ШТО НЕ МОЖЕ СЕКОГАШ ДА БИДАТ ВИНОВНИ ДЕЦАТА!
АКО ТРИ МЛАДИНСКИ СЕЛЕКЦИИ ВО ИСТО ЛЕТО ИМААТ ВАКВИ ПЛАСМАНИ, ТОГАШ МОРА ДА СЕ ПРЕИСПИТА СÈ – ОД СКАУТИНГОТ И ИЗБОРОТ НА РЕПРЕЗЕНТАТИВЦИТЕ, ПРЕКУ РАБОТАТА НА СЕЛЕКТОРИТЕ И КООРДИНАТОРИТЕ, ДО ЛУЃЕТО КОИ ГИ НОСАТ ОДЛУКИТЕ ВО ФЕДЕРАЦИЈАТА.
ДОЈДЕ НОВО РАКОВОДСТВО, НО КАДЕ СЕ ПРОМЕНИТЕ?
СЕ СМЕНИЈА ЛУЃЕ, А РЕЗУЛТАТИТЕ НЕ САМО ШТО НЕ СЕ ПОДОБРИЈА, ТУКУ ОДАТ И НА ПОЛОШО. АКО НОВОТО РАКОВОДСТВО Е ДОЈДЕНО ЗА ДА ГО ПРОДОЛЖИ ИСТИОТ СИСТЕМ СО ИСТИТЕ НАВИКИ, ИСТИТЕ ГРЕШКИ И ИСТИТЕ АЛИБИЈА, ТОГАШ ШТО ТОЧНО Е НОВО?
УШТЕ ПОСТРАШНО Е КОГА НА ДОМАШЕН ТЕРЕН, ВО Б ДИВИЗИЈА, СМЕ ПОБЛИСКУ ДО БОРБА ЗА ГОЛ ОПСТАНОК, ОТКОЛКУ ДО БОРБА ЗА ВРАЌАЊЕ ВО ЕЛИТАТА. ГЕНЕРАЦИЈАТА У16 ЗАГУБИ 55 РАЗЛИКА ОД ХРВАТСКА, 40 РАЗЛИКА ОД БУГАРИЈА…
ТОА Е РЕАЛНОСТА. НЕ „ПРОЦЕС“. НЕ „ИСКУСТВО ЗА ИДНИНАТА“. НЕ „ПОТЕНЦИЈАЛ“.
ДЕБАКЛ!
А ДЕЛ ОД ПОРТАЛИТЕ „СПЕЦИЈАЛИЗИРАНИ“ ЗА КОШАРКА НАМЕСТО ДА ЈА НАПИШАТ СУРОВАТА ВИСТИНА, ПОВТОРНО НИ СЕРВИРААТ АЛИБИ-ТЕКСТОВИ ЗА „ГЕНЕРАЦИИ СО ПОТЕНЦИЈАЛ“.
КАКОВ ПОТЕНЦИЈАЛ?
ПОТЕНЦИЈАЛ ЗА ШТО?
ДА ОБЕЗБЕДИМЕ ОПСТАНОК ВО Б ДИВИЗИЈА?
ДА БИДЕМЕ СРЕЌНИ АКО НЕ ЗАГУБИМЕ СО 50 ИЛИ 60 РАЗЛИКА?
ДА ПРОГЛАСУВАМЕ „НАПРЕДОК“ ПОСЛЕ СЕКОЈ ПОРАЗ САМО ЗАТОА ШТО РАЗЛИКАТА БИЛА ПОМАЛА?
ДОСТА Е СО ШМИНКАЊЕ НА РЕАЛНОСТА!
МАКЕДОНСКАТА КОШАРКА НЕМА ДА СЕ СПАСИ СО УБАВИ ИЗЈАВИ ПО НАТПРЕВАРИТЕ. НЕМА ДА СЕ СПАСИ СО АЛИБИЈА. НЕМА ДА СЕ СПАСИ СО ПРЕФРЛАЊЕ НА ВИНАТА НА „СЛАБА ГЕНЕРАЦИЈА“.
ТРЕБА ДА СЕ КАЖЕ ЈАСНО: НЕ УСПЕАВМЕ!
И НЕКОЈ МОРА ДА ОДГОВАРА ЗА ТОА.
СЕЛЕКТОРИТЕ МОРА ДА ОДГОВАРААТ ЗА ИГРАТА И РЕЗУЛТАТИТЕ. КООРДИНАТОРИТЕ МОРА ДА ОДГОВАРААТ ЗА СИСТЕМОТ И СЕЛЕКЦИЈАТА. ЛУЃЕТО КОИ ГИ НАЗНАЧУВААТ МОРА ДА ОДГОВАРААТ ЗА СВОИТЕ ОДЛУКИ. А РАКОВОДСТВОТО НА ФЕДЕРАЦИЈАТА МОРА ДА ОБЈАСНИ КАКОВ Е ПЛАНОТ ЗА ДА НЕ ГО ГЛЕДАМЕ ИСТИОТ ХОРОР И СЛЕДНОТО ЛЕТО.
БАРАМЕ ОДГОВОРНОСТ ЗАТОА ШТО ГОДИНИ НАНАЗАД ГЛЕДАМЕ КАКО МАКЕДОНСКАТА КОШАРКА ТОНЕ, А СЕКОЕ ЛЕТО СЛУШАМЕ НОВО ОБЈАСНУВАЊЕ ЗОШТО „ОВОЈПАТ НЕ МОЖЕЛО ПОВЕЌЕ“.
Е ПА, КОГА ЌЕ МОЖЕ?
УШТЕ КОЛКУ ГЕНЕРАЦИИ ТРЕБА ДА СЕ ПОТРОШАТ ДОДЕКА НЕКОЈ ПРИЗНАЕ ДЕКА СИСТЕМОТ НЕ ФУНКЦИОНИРА?
УШТЕ КОЛКУ ДЕБАКЛИ ТРЕБА ДА ДОЖИВЕЕМЕ ЗА ДА СЕ НАПРАВИ ВИСТИНСКИ РЕЗ?
МАКЕДОНСКАТА МЛАДИНСКА КОШАРКА ВО МОМЕНТОВ Е НА ДНОТО.
А НАЈОПАСНО НЕ Е ШТО СМЕ НА ДНОТО.
НАЈОПАСНО Е ШТО ИЗГЛЕДА КАКО НИКОЈ ДА НЕ ЧУВСТВУВА ВИСТИНСКА ОДГОВОРНОСТ ДА НÈ ИЗВАДИ ОД НЕГО.
ДОСТА СО АЛИБИЈА.
ДОСТА СО „ПОТЕНЦИЈАЛ“.
ДОСТА СО ЛАЖЕН ОПТИМИЗАМ.
ВРЕМЕ Е ЗА ОДГОВОРНОСТ, ПРОМЕНИ И РЕЗУЛТАТИ.
БИДЕЈЌИ ОВА ВЕЌЕ НЕ Е СЛУЧАЈНОСТ.
ОВА Е СИСТЕМСКИ НЕУСПЕХ!
